lime dryp

Fire eller fem gangar i året skriv eg om søndagen som kjem for lokalavisa vår Firda. Denne veka var det min tur og eg gløymte meg reint bort i all brødbakinga i går, så eg måtte skrive i full fres i dag. Ikkje den beste måten å jobbe på – men merkeleg kjent….

Sidan den kjem på trykk tenkte eg at eg også kunne legge han ut her. Her kan du finne Bibelteksten (Johannes 14.1-12).
God helg!!

Gud sitt hus og vegen dit

Bur du i stort eller lite hus? Mange av oss bur i ganske store hus, i alle fall om me samanliknar oss med resta av verda. Men har du tenkt på kor stort Gud sitt hus er??!!

For eit halvt år sidan reiste eg til Etiopia for å hente heim sonen min. Det var litt av ei reise og eit sterkt møte med eit vakkert land, men også eit veldig annleis land. Der midt i storbyen vandra esler, kuer og geiter. Midt mellom skur og brakker var det flotte hus og høge hotell. Omtrent halve befolkningen er ortodokse kristne og så er det omtrent 50 % muslimer, for å male eit stort og eit ikkje heilt nøyaktig bilde. Dei er eit av dei fattigaste folka i verda, men det er store forskjellar dei imellom. Nett no er det sterkt fokus på Etiopia på grunn av svolten som herjer og avlinga som manglar i store delar av landet.

Det er mange minner eg bærer med meg frå dagane der nede, særleg fint var det å bli invitert heim til drosjesjåføren med familie og få ein ekte injera-middag med påfølgande kaffi seremoni. I nabolaget hans var det ikkje mange store og flotte hus. Dei fleste var små og vegane var dårlege.

Sonen min kom til meg med røtter og historie samt eit namn, Tinsai, som for alltid vil halde fokus på påska for den vesle familien vår. Namnet tyder Oppstode, og eg kan ikkje tenke meg eit betre namn å gå ut i verda med!

Jesus er saman med venene sine, han talar om det som skal skje. Det er før påskedag. Før alt vart endra for læresveinane, før dei heilt skjønte kven Jesus var og kva han ville gjere for dei. Før Tomas har fått lagt henda sine i såra Jesus fekk på hender, føter og i sida, da han døydde på krossen. Før Tomas hadde bøgd seg ned i undring og glede og sagt: ”Min Herre og min Gud!”, til Jesus da han skjønte kva påskedag eigentleg bar med seg. Ein levande Jesus, ein heilt ekte Jesus som sto midt imellom dei. Ein dei kunne ta på, ete med og snakke med. For meg er Tomas den som best syner meg kva påske er. Med han får eg føle i henda til Jesus, med han før eg sjå og skjønne at det verkeleg er Jesus, han som døde men som nå lever. Oppstått!

I kyrkjeåret er me i påsketida nå, den som har kvit farge og bær med seg glede og jubel over oppstoda i mange veker, før me går over i Pinsetid – kyrkja si bursdag. Eigentleg slepp gleda frå påskedag aldri heilt taket, og skin inn over sjølv den mørkaste dag.

Teksten på søndag er den kjente teksten om Guds hus med mange rom. Jesus seier at han skal gå og at dei skal følge han. Tomas spør full av undring og uro: Men kvar skal du gå?? Og korleis kan me vete vegen dit?? Eg er vegen, seier Jesus. Så godt og fargerikt illustrert av Marita Villung. Gjennom meg finn de Gud, held Jesus fram. Vegen gjennom Jesus går til Guds hus. Huset med mange rom og plass til alle. La oss sørge for at Gud må byggje kjempestort.

Velkommen til kyrkje som medvandrar på Jesusvegen og god søndag!!